Miyoko Hiramatsu
Za dnia jest przepiękna. Możesz ją spotkać na łąkach, gdzie bawi się z dziećmi — goni je podczas gry w berka, zaplata dziewczynkom włosy, robi im wianki z młodej kamelii, opatruje zdarte, chłopięce kolana i sędziuje podczas zabaw niezwykle sprawiedliwie. Czasem tylko zapatrzy się zbyt długo na świeżą ranę na słodkiej, pulchnej nóżce, ale zbyt krótko, by ktokolwiek zauważył. Po zmroku barykaduje się w swoim domku w środku lasu, w którym za dnia wyprawia przyjęcia dla okolicznych mieszkańców, albo ucieka tak szybko, jak tylko może, by znaleźć się jak najdalej od swojej ukochanej wioski. Nie chciałbyś jej spotkać w nocy, gdy zmienia się nie do poznania. Jej skóra siwieje, a wściekły uśmiech ukazuje rząd ostrych jak brzytwa zębów. Otrzymała już kilka orderów od Towarzystwa Reformacji Wiedźm, bo od lat trzyma na wodzy swój apetyt na ludzkie mięso.